Kanker kan iedereen overkomen, hoe je ermee omgaat is voor iedereen persoonlijk. Dat de behandeling van kanker sporen achterlaat is duidelijk. Na een aantal chemokuren is je brein niet meer zoals het was, je hebt een chemobrein dat minder goed op woorden kan komen, minder scherp is en veel meer last heeft van fysieke prikkels. 

Véronique is een beelddenker, docent vreemde talen en kreeg drie keer in haar leven te maken met borstkanker. Na de tweede keer had zij heel veel last van een chemobrein en zij heeft haar beelddenken gebruikt om de wereld om haar heen aan te passen door middel van kunst en tekeningen. De droge verbale aanwijzing die zij, zeker in coronatijd, via een beeldscherm moest opnemen om te weten te komen over de behandelmethodes en wat er in haar lijf gebeurt heeft zij omgezet in tekeningen. Tekeningen die langzaam opbouwen en het verhaal vertellen en haar helpen om alles weer een plaatsje te geven.  

Doorweeft, doorleeft, doorbeeft, doorgeeft 

Mijn Verhaal 
Doorweven 
Is heel banaal 
T is niks speciaal 
3x kanker in het kanaal 

Mijn verhaal Is doorleefd 
Van sterven tot hergeboorte 

Mijn verhaal Is doorbeeft 
Van angst tot wedergeboorte 

Mijn verhaal Is doorweeft 
Met liefde, verdriet 

Verbonden met (k)oorden 
Mijn verhaal in geur en kleur 
Is heel banaal of heel speciaal 

Mijn hoop en missie 
Ik deel wat toekomst en zelfliefde geeft 

Toekomst, zelfliefde 
De toekomst die jij wil  
voor jou zien als  
beelddenkers , als kok met smaken in geuren in kleuren 
en verwelkom zo een nieuwe dimensie