Had je het dan anders gedaan? Het anders gezegd?
Had je dan andere keuzes gemaakt? Had je dan wél begrepen wat die ander bedoelde?
Had je dan….

Het doet er allemaal niet toe, want je kunt niet terug in de tijd en het anders doen of andere keuzes maken. Je kunt ook niet iets over doen en kijken wat het resultaat is van optie B. Je doet wat je voelt dat je moet doen op dat moment en dat is dan het beste wat er is. Zelfs als je achteraf moet concluderen dat door jouw keuze, handelen of woorden je anderen benadeeld hebt of erger. Zeker als je als ouder of professional keuzes maakt voor een kind, heb je nooit alleen zelf te maken met de gevolgen. De gevolgen van niet passend onderwijs, niet gezien en gehoord worden en mishandeling zijn bij een kind heel lang zichtbaar. Het enige dat altijd kan, is het anders doen of zeggen direct vanaf het moment dat je het wél weet. Als je de gevolgen van keuze A ziet of hebt ervaren, kun je direct een andere keus gaan maken en daarmee aan de slag. Logisch, denk je dan. Toch gebeurt dat lang niet altijd. Hoe kan dat?

Leerproces

Alles is een leerproces en processen kosten tijd. Leren kun je doen door bijvoorbeeld een opleiding te volgen, een boek te lezen, een film te zien of doordat iemand je op de vingers tikt. Zelfs als je er bewust voor kiest om iets te gaan leren, bij een opleiding of cursus bijvoorbeeld, weet je niet van te voren wat je zult gaan leren. Je hebt wel verwachtingen en soms ook al een bepaald doel voor ogen, maar dat zul je achteraf meestal bij moeten stellen. Niet zo gek omdat je natuurlijk nooit precies weet wat je gaat leren. Neem nou de Kernopleiding Beelddenken. Je weet van te voren welke onderwerpen op welke dagen aan de orde komen, de inhoud van de gedeelde kennis krijg je in de werkmap pas op de dag zelf. Hoewel iedereen dezelfde kennis mee krijgt, is voor niemand de opleiding hetzelfde. Dat komt omdat een opleiding is veel meer dan alleen kennis delen. Zeker als je er ongeveer twee en een halve maand mee bezig bent voor je alles hebt gehad.

Weten en doen zijn twee dingen.

Met alleen kennis kun je echter niet veel. Het delen met anderen, dat dan wel. Heb je een beelddenkend brein dan kun je wel van de kennis die je hebt nog meer kennis maken. Dat komt door het associeerende vermogen dat je hebt waardoor je verbanden legt die een ander niet legt. Daardoor ontstaan nieuwe mogelijkheden en dus nieuwe kennis. Soms zijn dat theorieën die nog wel even gecheckt moeten worden in de praktijk, vaak ook niet. Het kunnen toepassen van kennis vraagt van je dat je het implementeert in je werk, thuis, in je leven. Hoe vaak kom je niet tegen dat mensen echt wel weten hoe het zit, dat ze anders met een bepaalde situatie om moeten gaan dan ze doen, weten hoe het moet en het toch steeds weer fout gaat. Moet je het dan vaker uitleggen? Moet er een straf op, of consequentie volgen? In het geval van beelddenkers: moet er meer kennis bij zodat het wel begrepen wordt? Hoe kom je van weten naar doen?

Of je nu een beelddenker of taaldenker bent, volwassen of kind, als je iets hebt geleerd, dan doet dat wat met je. Je hebt er gevoel bij. Bij de één is dat meer dan bij de ander, maar het is er bij iedereen. Een schuldgevoel kan er voor zorgen dat je iets wel weet maar niets met die kennis doet. Een kind straffen om ervoor te zorgen dat ie zich anders gaat gedragen, zorgt vaak wel voor een korte termijn effect maar lang niet altijd voor de lange termijn. Blijven straffen terwijl je weet dat het niet werkt, maar je wel een gevoel geeft dat je iets gedaan heeft, zorgt dat je blijft doen wat je deed. En als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. Zo kun je in kringetjes blijven draaien of zelfs een neerwaartse spiraal.

Investeren in jezelf

Een ander voorbeeld is het blijven volgen van opleidingen en cursussen omdat je het gevoel hebt dat je nog niet genoeg weet. Er komt steeds nieuwe kennis bij, nog een map voor in de boekenkast, je lijkt nooit verzadigd te raken. Herkenbaar? Stel jezelf dan eens de vraag wat je doet met die kennis? Wil je er wat mee doen en lukt dat ook? Of mis je het zelfvertrouwen? Kennis die je gaat gebruiken, is die kennis die op dat moment in je leven ook meteen toepasbaar is. Het raakt je persoonlijk en daarom ga je er ook meteen mee aan de slag. Dat kan op verschillende manieren en op verschillende plekken. Op je werk, tijdens de opvoeding met van je kinderen, bij je hobby. Je hoeft er geen moeite voor te doen om het in je hoofd te krijgen, het gaat redelijk vanzelf. Wat niet wil zeggen dat je dan meteen alles wat je leert ook kunt gebruiken, dat hoeft helemaal niet. Een goede opleiding zet je in beweging, geeft je wat mee voor nu maar ook voor de toekomst. Waar een taaldenker de stof wil kunnen reproduceren, wil een beelddenker het begrijpen. Beiden leren echter het best vanuit intrinsieke motivatie. Oftewel: als het je raakt, start het leerproces van binnen uit en ga je ermee door tot je het niet alleen weet maar ook doet. Dat kost tijd, tijd die je in jezelf moet investeren. Tijd om het geleerde op je in te laten werken zodat je het beetje bij beetje gaat gebruiken. In je werk, thuis, je leven. Dat is in ieder geval wat de Kernopleiding doet: het geeft je de kennis om in beweging te komen, het anders te gaan doen, andere keuzes te maken. Maar zet ook het leerproces aan waardoor je jezelf gaat ontwikkelen. Een investering in jezelf die zich altijd terug verdient. Hoe dan ook.